celikci
New member
Ev
Berlinale
Berlin’e gelip bambaşka biri olunca: “Drifter”
Berlin’e vardığınızda nasıl oluyor? Şehir içimizdeki aşırılığı ortaya çıkarıyor mu? “Drifter”, süt çocuktan SM çılgınlığına giden genç bir adamın hikayesini anlatıyor.
Stefan Hochgesand
Moritz, Berlin filmi “Drifter”da battaniyesine sarılıyor.tuz veren
Berlin’de doğan Berlinlilerin, burada doğmamış Berlinli hemcinslerini kıskanması gereken çok az şey vardır, ancak bir şey var: şehre taşındığınızda Berlin’e varmış olma hissi. Çünkü bu, Berlin ateşi başladığında bir maceradır – ve sonra tekrar normal sıcaklığa soğuması bir veya iki yıl alır. Gerçekten aşık olduğun zamanki gibi.
“Drifter” filmindeki Moritz aşkta şanssız ve Berlin’de şanslı: Aslında, 22 yaşında, hoşgeldin seksinden sonra da kutladığı Jonas’la birlikte olmak için başkente yeni taşındı. Ancak çok geçmeden Jonas artık bağ kurma ve bir çift olma havasında değil: Başlık zaten bunu gösteriyor, Moritz Berlin’de sürükleniyor. Bir serseri olarak, bir flaneur’dan bile daha amaçsızdır. Ayrıca eve dönecek bir yeri de yok.
Süper zengin çocukların boktan bir hayatı var: Netflix’te “Elite”
Wedding’e aşina olan herkes “Drifter”dan epeyce sahnenin orada yaratıldığını görebilir. Yönetmen Hannes Hirsch, ilk uzun metrajlı filminde Berlin kartpostalını göstermekten kaçınır. Burada kesinlikle bir televizyon kulesi görmeyeceksiniz. Ancak “Drifter”, Berghain gibi modaya uygun yerlerle uğraşmaz (burada zaten içeride çekim yapamazsınız, ancak dışarıda çekim yapabilirsiniz). Netflix dizisi “Emily in Paris”in Paris’te yaptıklarının neredeyse tam tersi bir strateji.
“Drifter” ile ilgili en önemli şey, Moritz’in şehirde dolaşırken yaşadığı içsel değişimlerdir. Belli ki “iyi bir aileden” klarnet çalıyordu, piyanoda Stefan eşliğinde; biraz sonra sanki yarından sonraki gün yokmuş gibi gözleri kocaman açık (uyuşturucu, tuzak kurduğunu duyuyorum) bir kulüpte dans edecek. Sinemalarda çok kulüp sahnesi var ama bu özel. Ayrıca özellikle uzun, özellikle bas ağırlıklı; ve işin garibi, şehirdeki hiçbir kulüpte gerçekten bulunmayan ve yine de sarhoşluğun ruhunu iyi yakalayan bu kulüpte bir duş sırılsıklam.
François Ozon: “Fassbinder, Almanların ikiyüzlülüğünden nefret ediyordu”
Daha sonra bile, bu arada saçını kısa kestiren Moritz, Stefan’ı sadomaso bağlamında küçük düşürecek – çünkü o böyle istiyor. Berlin bizden aşırılığı alıyor mu? Moritz’in 79 dakikalık film süresinde komşunun uslu çocuğuyken kendine güvenen SM raver’ı haline gelmesi klişe gibi görünebilir. Ancak “Drifter”, çok yönlü ana oyuncu Lorenz Hochhuth ve epizodik senaryo sayesinde bu dönüşümü inandırıcı bir şekilde sahnelemeyi başarıyor. Ve ayrıca onun Berlin’de aslında başka biri değil, kendisi olacağını anlamaya başlıyorsunuz: daha az ayna gibi pürüzsüz projeksiyon yüzeyi ve daha fazla karakter. Gerçekten güzel bir Berlin filmi.
serseriler Panorama, yönetmen: Hannes Hirsch, Almanya
gösteri: 23 Şubat Perşembe, 22:00, Zoo-Palast 2
Berlinale
Berlin’e gelip bambaşka biri olunca: “Drifter”
Berlin’e vardığınızda nasıl oluyor? Şehir içimizdeki aşırılığı ortaya çıkarıyor mu? “Drifter”, süt çocuktan SM çılgınlığına giden genç bir adamın hikayesini anlatıyor.
Stefan Hochgesand
![Moritz, Berlin filmi](https://Haberler.imgix.net/2023/02/21/436e2523-538c-4940-ae19-ad397c508218.jpeg?auto=format&fit=max&w=1880&auto=compress&rect=177,0,1772,1181)
Moritz, Berlin filmi “Drifter”da battaniyesine sarılıyor.tuz veren
Berlin’de doğan Berlinlilerin, burada doğmamış Berlinli hemcinslerini kıskanması gereken çok az şey vardır, ancak bir şey var: şehre taşındığınızda Berlin’e varmış olma hissi. Çünkü bu, Berlin ateşi başladığında bir maceradır – ve sonra tekrar normal sıcaklığa soğuması bir veya iki yıl alır. Gerçekten aşık olduğun zamanki gibi.
“Drifter” filmindeki Moritz aşkta şanssız ve Berlin’de şanslı: Aslında, 22 yaşında, hoşgeldin seksinden sonra da kutladığı Jonas’la birlikte olmak için başkente yeni taşındı. Ancak çok geçmeden Jonas artık bağ kurma ve bir çift olma havasında değil: Başlık zaten bunu gösteriyor, Moritz Berlin’de sürükleniyor. Bir serseri olarak, bir flaneur’dan bile daha amaçsızdır. Ayrıca eve dönecek bir yeri de yok.
![Süper zengin çocukların boktan bir hayatı var: Netflix'te](https://Haberler.imgix.net/2022/11/24/369c3117-ae5f-496f-8114-8b6358ff70b7.jpeg?rect=1000%2C0%2C4000%2C4000&w=1880&auto=format&sharp=15&auto=compress)
Süper zengin çocukların boktan bir hayatı var: Netflix’te “Elite”
Wedding’e aşina olan herkes “Drifter”dan epeyce sahnenin orada yaratıldığını görebilir. Yönetmen Hannes Hirsch, ilk uzun metrajlı filminde Berlin kartpostalını göstermekten kaçınır. Burada kesinlikle bir televizyon kulesi görmeyeceksiniz. Ancak “Drifter”, Berghain gibi modaya uygun yerlerle uğraşmaz (burada zaten içeride çekim yapamazsınız, ancak dışarıda çekim yapabilirsiniz). Netflix dizisi “Emily in Paris”in Paris’te yaptıklarının neredeyse tam tersi bir strateji.
“Drifter” ile ilgili en önemli şey, Moritz’in şehirde dolaşırken yaşadığı içsel değişimlerdir. Belli ki “iyi bir aileden” klarnet çalıyordu, piyanoda Stefan eşliğinde; biraz sonra sanki yarından sonraki gün yokmuş gibi gözleri kocaman açık (uyuşturucu, tuzak kurduğunu duyuyorum) bir kulüpte dans edecek. Sinemalarda çok kulüp sahnesi var ama bu özel. Ayrıca özellikle uzun, özellikle bas ağırlıklı; ve işin garibi, şehirdeki hiçbir kulüpte gerçekten bulunmayan ve yine de sarhoşluğun ruhunu iyi yakalayan bu kulüpte bir duş sırılsıklam.
![François Ozon:](https://Haberler.imgix.net/2022/09/20/744045ef-d521-49a6-97c2-44bdefb1cbc3.jpeg?rect=245%2C0%2C3000%2C3000&w=1880&auto=format&sharp=15&auto=compress)
François Ozon: “Fassbinder, Almanların ikiyüzlülüğünden nefret ediyordu”
Daha sonra bile, bu arada saçını kısa kestiren Moritz, Stefan’ı sadomaso bağlamında küçük düşürecek – çünkü o böyle istiyor. Berlin bizden aşırılığı alıyor mu? Moritz’in 79 dakikalık film süresinde komşunun uslu çocuğuyken kendine güvenen SM raver’ı haline gelmesi klişe gibi görünebilir. Ancak “Drifter”, çok yönlü ana oyuncu Lorenz Hochhuth ve epizodik senaryo sayesinde bu dönüşümü inandırıcı bir şekilde sahnelemeyi başarıyor. Ve ayrıca onun Berlin’de aslında başka biri değil, kendisi olacağını anlamaya başlıyorsunuz: daha az ayna gibi pürüzsüz projeksiyon yüzeyi ve daha fazla karakter. Gerçekten güzel bir Berlin filmi.
serseriler Panorama, yönetmen: Hannes Hirsch, Almanya
gösteri: 23 Şubat Perşembe, 22:00, Zoo-Palast 2